15 maart 2019

Weddings Stories: Sofie & Diégo

AANZOEK BIJ DE AAPJES

Mijn verloofde en ik zijn samen sinds januari 2015 en kregen al snel door dat we een gezamenlijke liefde hebben voor reizen. De eerste reis werd dan ook al in maart 2015 geboekt: eilandhoppen in Griekenland. Wat ook erg fijn was, was dat we beiden niet van een ‘luie’ vakantie houden maar dat er genoeg te doen en te zien moet zijn! Onze eerste reis samen beviel goed en daarom besloten we meteen onze droomreis te maken door Afrika. Aan het einde van 2015 hebben we ruim een maand door Zuid-Afrika, Namibië, Botswana, Zambia en Zimbabwe gereisd. Ondertussen waren wij nog steeds verliefd en zetten we ook in Nederland de volgende stap door samen van Den Helder naar Rotterdam te verhuizen en ons gezin uit te breiden met onze poes Puck.

In de jaren die volgden hebben we samen vele leuke en bijzondere reisjes gemaakt. Nu we gesetteld waren, ik afgestudeerd was en we beiden een leuke baan gevonden hadden, was het tijd voor de volgende verre reis. In september 2018 zijn we 5 weken door Indonesië en Australië gaan reizen. Het was algemeen bekend dat ik graag wilde trouwen. Ik heb hier nooit een geheim van gemaakt en mijn vriend heeft mijn gezeur vaak moeten aanhoren! Toch wilde ik geen verwachtingen bij mezelf wekken dat het wellicht tijdens deze reis zou kunnen gebeuren, om teleurstellingen te voorkomen. Natuurlijk kwam het soms, bij de mooie plekjes, wel bij me op. Toen we ondertussen echter al twee weken op reis waren en er nog niets gebeurd was, heb ik het compleet van me af gezet en er niet meer aan gedacht.

Op een klein eilandje bij Bali, Nusa Penida, hadden we een scooter gehuurd om een dagje te touren. We deden verschillende bezienswaardigheden aan en aan het einde van de dag bezochten we een ‘natural pool’. Het was een hele tocht om hier te komen: eerst met de scooter op zoek met de navigatie, en toen we de scooter geparkeerd hadden volgde nog een 2 kilometer lang steil pad naar beneden. Hoe lager je kwam, hoe mooier de natuur werd. Je bevond je echt midden in een soort jungle, met allemaal aparte plantsoorten en dieren. Aan het eind van de middag kwamen we aan bij het natuurlijke zwembad. Dit was heel mooi om te zien! Turquoise blauw water dat rechtstreeks uit de bergen kwam. Het was wel wat koud om te zwemmen!

Tot onze grote verassing was er ook nog een strandje naast te vinden. Omdat deze plek zo afgezonderd ligt, was er helemaal niemand anders op dit strand te vinden. Het lag tussen de steile rotswanden waar het eiland bekend om staat en lag letterlijk verstopt. Er waren alleen wat aapjes te vinden die bij de waterkant aan het spelen waren.

We waren aan het genieten van deze mooie plek, toen mijn vriend ineens voorstelde om even naar de waterkant te en bij de aapjes te kijken. Gezien wij niet zo goed stil kunnen zitten was dit niet gek, dit deden we wel vaker. Op een gegeven moment zegt mijn vriend dat hij even de selfie stick uit de tas gaat pakken, die nog op het strand lag. Dit was wel wat vreemd, mijn vriend houdt helemaal niet van selfies en al hélemaal niet met de selfie stick  die ik de vakantie al de hele tijd meesleep. Hij komt terug en we maken wat selfies met de stick. Ik zeg nog iets van ‘heb je nu alles gedaan wat je wilde?’ maar dat had hij duidelijk nog niet!! Hij zet mijn iPhone ook nog even neer tegen de rotsen om een foto te maken met de zelfontspanner. Dit werd toch wel héél vreemd!!! En toen werd duidelijk waar dit vreemde gedrag vandaan komt: hij gaat op zijn knieën en heeft dit mooie moment vastgelegd!!


Hij pakt het doosje uit de zak van zijn zwembroek en de tranen schieten direct in mijn ogen. Eindelijk is dit moment gekomen!! En ik heb helemaal niets door gehad of verwacht!! Het was een heel mooi en intiem moment omdat we helemaal alleen op dat mooie strandje waren. Alleen de aapjes waren getuige!


En toen kwamen alle leuke verhalen. De ring lag al een tijdje bij mijn schoonouders thuis. De juiste ringmaat vinden was nog een avontuur. Hiervoor heeft hij wat ringen opgemeten die in mijn juwelenkistje lagen, maar die hadden allemaal een andere maat! Vervolgens moest de ring nog ongezien mee in de backpack dus deze werd zorgvuldig tussen een slaapzak gerold. En laat ik nou precies vlak voor vertrek roepen ‘Hebben we die slaapzak wel nodig?’ ! Gelukkig toch besloten om hem mee te nemen. Wat moet hij zenuwachtig geweest zijn iedere keer bij het wachten op de bagage uit het vliegtuig… De backpack zal maar kwijt zijn! Vervolgens heeft de ring twee weken in de rugtas gezeten.  Mijn verloofde wachtte tot een goed moment en wilde helemaal alleen zijn. Dus met ieder uitstapje ging de ring weer mee en heb ik deze dus ook een aantal keer op mijn rug gedragen. Als ik nu de foto’s met de selfie stick terugkijk zie je het ringendoosje duidelijk zitten in zijn broekzak. Op dat moment totáál niet doorgehad!

Als verloofd stel hebben we verder gereisd. Wij zullen trouwen op 23 januari 2020, als we 5 jaar samen zijn. De huwelijksreizen (New York & Madagaskar) zijn uiteraard al bijna geboekt!

Weddings wenst Sofie & Diégo een hele fijne bruiloft toe!

Ga jij ook trouwen en heb jij ook een mooi verhaal voor Weddings Stories?

Stuur ons deze toe en maak ook kans op een diamantje ter waarde van 500 euro van Christian Bauer. Lees meer over Weddings Stories en het thema!